થોડુ હસી લો

આ તો નવુ વરસ છે!

જો ને કેવું સરસ છે!

આ તો નવું વરસ છે.

સંબંધો નો સથવારો ને લાગણી અરસ પરસ છે!

આ તો નવું વરસ છે.

જુઠું નકારી સાચું સ્વીકારીએ,

જોખમ થયા જુનાં, આ જ તો નવું સાહસ છે!

આ તો નવું વરસ છે.

ભૂલી જઈને  ‘અંતર’ , રહીએ ‘અંતર’ માં 

ચાલને ‘પ્રયાસ’, આવો એક નિખાલસ પ્રવાસ કરીએ 

ફરી ફરી ને ત્યાં જ મળીશું, ખુદથી ભાગીને કયાં જઈશું ?

આ દુનિયા કયાં ચોરસ છે !!

આ તો નવું વરસ છે!

ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય છે

(ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય  છે)
 ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ 

જવાય છે.

 તુ દોડતી જાય છે ને મારા થી ચલાતું પણ નથી ,

 માટે 

ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય છે 
ઘણા બધા સપના ઓ છે મારી આંખો માં 

થોડાક તે બતાવેલા , થોડાક મેં સંગરેલાં , 

કેટલાક સબંધો છે

 મારી સાથે જોડાયેલા ,

ઘણા બધા ઈશ્વરે આપેલા ,

 ને થોડા મેં 

બનાવેલા , 

એ બધા મારા થી 

છૂટી ન જાય એ 

માટે 

ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારા થી હંફાઈ જવાય છે . 
કેટલીક લાગણીયો છે હૃદય માં ,

ગણી બધી ગમતી થોડી અણગમતી 

કેટલીક જિમ્મેદારી ઓ છે , 

થોડીક જબરદસ્તી થોપેલી , 

થોડીક મેં સ્વીકારેલી 

એ બધાનું

ભાર ઉંચકી ને 

ચાલી શકુ એ માટે 

ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય છે . 
કેટલાક ના હૃદય માં સ્થાન બનાવવુ છે ,

ને ઘણાય નુ હૃદય માં સ્થાન ટકાવવુ છે , 

કુદરત ની સુંદરતા ને માણવી છે , 

ને કંઈક કરી 

બતાવવુ છે , 

જિમ્મેદારી ઓ સાથે પોતાના સપના 

પણ પુરા કરી શકુ 

એ માટે ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારાથી હંફાઈ જવાય છે . 
કોઈને કડવાસ થી યાદ કરું 

એવા વ્યવહાર ટાળ્યા છે , લોકો ના હૃદય માં હંમેશા મુસ્કુરાતી યાદ બની ને રહું 

એવા પ્રયત્ન કર્યા છે , 

ભૂલ થી પણ 

કોઈના હૃદય ને ઠેસ ન પહોચે 

એવી પ્રભુ પાસે પ્રાર્થના કરી છે , 

એ પ્રાર્થના ને 

વાસ્તવિકતા માં 

જોઈ શકુ 

એ માટે ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારાથી હંફાઈ જવાય છે . 
રેત ની જેમ સમય 

મુઠ્ઠી માંથી સરકે છે , 

આજે સાથે ચાલીયે છીએ 

કાલે સાથ છૂટી જાય , ખુબ પ્રેમ કરુ છું તને , આપણા બંન્ને નું સાથ યાદગાર બને 

એ માટે ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારાથી હંફાઈ જવાય છે , 

.

પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાંઠે કોણ ?

*નરેન્દ્ર મોદી દ્વારા લિખિત એક રચના*
પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાંઠે કોણ ?

હું પડકાર ઝીલનારો માણસ છું.
હું તેજ ઉછીનું લઉં નહીં

હું જાતે બળતું ફાનસ છું.

ઝળાંહળાંનો મોહતાજ નથી

મને મારું અજવાળું પૂરતું છે;
અંધારાના વમળને કાપે

કમળ તેજ તો સ્ફુરતું છે

ધુમ્મસમાં મને રસ નથી

હું ખુલ્લો અને નિખાલસ છું;
પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાઠે કોણ ?

હું પડકાર ઝીલનારો માણસ છું.
કુંડળીને વળગવું ગમે નહીં 

ને ગ્રહો કને શિર નમે નહીં

કાયરોની શતરંજ પર જીવ

સોગઠાંબાજી રમે નહીં.
હું પોતે જ મારો વંશજ છું 

હું પોતે મારો વારસ છું.

પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાંઠે કોણ ?

હું પડકાર ઝીલનારો માણસ છું.
*– નરેન્દ્ર મોદી*

ફકત અમે બે હોઇએ છે

અમે બે
દીકરી અમારી યુરોપમાં અને દીકરો યુએસમાં, 
અહીં તો બસ અમે બે જ.
જમાઇ ઑફિસમાં રાજ કરે ને વહુરાણી પણ ડૉલર કમાઇ લાવે,
અમારી મદદે આવો એવો એમનો સતત આગ્રહ હોય, પણ 
અમે ચતુરાઇથી એ આમંત્રણ ટાળીએ, કારણ કે અહીં અમે લાઇફ એન્જોય કરીએ છીએ.
મારી પત્ની ખૂબ શોખીન છે, બપોરે એ બિઝી રહે છે,
મને કોઇ શોખ નથી એટલે બાકી રહેલી નીંદર પૂરી કરું છું,
કારણ કે અહીં અમે બે જ હોઇએ છીએ.
સાંજે અમે સિનેમા જોવા ઉપડી જઇએ, પાછા ફરતા બહાર જમીને જ આવીએ,
ઘરની પાછળ સૂર્યાસ્ત થાય અને અમારી મસ્તી મજાકનો સૂર્યોદય થાય,
કારણ કે અમે બે જ હોઇએ છીએ.
એક દિવસ દીકરાનો તો બીજે દિવસે દીકરીનો ફોન આવે,
સમય જ નથી મળતો એવી ફરિયાદ કરે, અમારું મન ભરાઇ આવે,
પછી તમે પણ એન્જોય કરશો એની તેમને હૈયાધારણ આપીએ,
કારણ કે અહીં અમે બે જ હોઇએ છીએ.
એક વાર નવી નવાઇનું અમેરિકા ફરી પણ આવ્યા, 
સ્વચ્છ ને સુંદર જગ્યાઓ જોઇને માણી સુધ્ધાં આવ્યા
અમે બેઉ દુનિયા માણીએ, કારણ કે અમે બે જ હોઇએ છીએ.
નથી કોઇ જવાબદારી કે નથી કોઇ ફરિયાદ,
નથી કોઇ અડચણ ને અમે સેક્ધડ હનીમૂન એન્જોય કરીએ છીએ,
કારણ કે અહીં અમે બે જ હોઇએ છીએ.
મરણની વાતો અમે કરતા જ નથી, પાર્ટીમાં જઇએ અને પિકનિકમાં ફરીએ,
પૈસાની છે છૂટ અને સમય તેમ જ મિત્રો પણ છે ભરપૂર
સંતાનોને કારણે બંધાઇ રહેવાના દિવસો ગયા એ વિચારમાત્રથી ખુશ થવાય છે
કારણ કે અહીં અમે બે જ હોઇએ છીએ.
બાળકોને અમારી ઇર્ષ્યા ન થાય એ માટે અમારી મોજમજા એમનાથી છાની રાખીએ, 
મારી આ ટ્રીકથી પત્ની હસી પડે અને એને સાથ આપીને હું પણ હસી લઉં,
કારણ કે અહીં અમે બે જ હોઇએ છીએ.

​ભેદ આવો તો ના રખાય પ્રભુ,

ભેદ આવો તો ના રખાય પ્રભુ,

આ તરફ પણ નજર નખાય પ્રભુ.
સાંભળ્યું છે કે તેં બોર ચાખ્યા’તા,

એવડા આંસુ પણ ચખાય પ્રભુ.
ચીર પૂર્યા’તા કદી તેં મારા,

પીડ મારી નહીં પૂરાય પ્રભુ?
રાત, રસ્તો, ઋતુ ને રાંધણિયું,

હર જગા મારાથી દઝાય પ્રભુ !
મારી દીકરી જુવારા વાવે છે,

ક્યાંક મારા સમી ન થાય પ્રભુ !
તો થયું શું કે હું નથી પથ્થર?

માણસાઈને ના અડાય પ્રભુ?
વેણ કર્કશ જણાશે મારા પણ,

વાંસળીથી ચૂલો ફૂંકાય પ્રભુ?
– પ્રણવ પંડ્યા

શિક્ષણ પધ્ધતિ બદલો

શિક્ષણ પધ્ધતિ બદલો

બાળકો અને દેશનું ભવિષ્ય આપોઆપ બદલશે
* NCC  તાલીમ ફરજિયાત કરો

* રોજ એક પિરિયડ ફીટનેસ

* એક પિરિયડ નર્સિંગ તાલીમ

* એક પિરિયડ રસોઈ તાલીમ

*એક વિષય ટેકનીકલ તાલીમ નો

જેમ કે

સુથારીકામ

માટીકામ

પ્લમ્બીંગ

ઈલેકટ્રીશીયન

ખેતી/ કીચન ફાર્મીંગ

ઘરકામ
બધા ચોપડીની ગોખણપટ્ટીનું શિક્ષણ આપી આપણે શુ મેળવીએ છીએ? 
લાંબા વાળવાળા માયકાંગલા છોકરાઓ

ને ટૂંકાવાળ વાળી અદોદળી છોકરીઓ
જે પોતાને સંભાળી ન શકે એ પોતાના મા બાપને કેમ સંભાળશે ? 
શિક્ષા જ એવી આપો કે 
બધા રાંધતા શીખે

બધા સફાઈ શીખે

બધા નૃત્ય શીખે

બધા ગાતા શીખે

બધા ખેતી શીખે

બધા ખડતલ પણ હોય

બધાને કારીગરી પણ આવડે

જરુર પડે હાથપગ તોડી પણ શકે અને પાટાપીંડી ય કરી શકે 
જો આમ કરીશું તો 

-પોતાનું કામ જાતે કરવાનું શીખી લેશે

-અન્ન અને પાણીનો બગાડ નહી કરવાનું જાતે શીખી લેશે

-આપ કમાઈથી જીવવાનું જાતે શીખી લેશે
આવડતનો આત્મવિશ્વાસ અને અનુભવનું શાણપણ ધરાવનાર બાળક કદી નિરાશ અને હતાશ નહી થાય.
અંગ્રેજો ને કાઢ્યા હવે  ગુલામોનું ઉત્પાદન કરનારા કારખાના ય કાઢો. 
તાલીમ બદલો દુનિયા બદલો.
*સાચું લાગે તો સાથ આપજો*

અને 

*ખોટું લાગે તો નાના મોઢે મોટી વાત કરી માટે માફ કરજો.*🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

ભીતર થી શુદ્ધ  થા

😊🙏💐લાભ પાચમ ની ઝવેરચંદ  મેઘાણી ની એક રચના સાથે શુભકામના 💐💐

“ધીમે ધીમે વૃદ્ધિ પામી તું વૃધ્ધ થા,
કાં પછી સર્વસ્વ ત્યાગી તું બુધ્ધ થા;
સ્નાન હો ઘરમાં કે પછી હો ગંગા તટે,
છે શરત એક જ કે તું ભીતરથી શુધ્ધ થા!

દીપાવલી ના પાવન પર્વ ની શુભેચ્છા તથા થયેલી ભૂલો ની ક્ષમા યાચના

દિવાળી તું કયાં ખોવાઇ ગઇ ???*

*હું શોઘુ તને… દિવાળી તું કયાં ખોવાઇ ગઇ ???*
*હું શોઘુ તને ગલી ફળિયામાં … તું ખોવાઇ ગઇ સીમલા મનાલીમાં….*
*હું શોઘુ તને ટમટમતા દિવડામાં…*
*તું ખોવાઇ ગઇ ઝગમગતી રોશનીમાં…*
*હું શોઘુ તને ફળિયાની રંગોળીમાં..*
*તું ખોવાઇ ગઇ બ્લોકસની ડિઝાઇનમાં…*
*હું શોઘુ તને સાકરની મીઠાસમાં ..*
*તું ખોવાઇ ગઇ ડ્રાયફ્રુટસની ખારાશમાં..*
*હું શોઘુ તને મંદિરની પૂજામાં… તું ખોવાઇ ગઇ હોટલના ડિનરમાં…*
*હું શોઘુ તને મઠિયા પૂરીમાં…*
*તું ખોવાઇ ગઇ નાસ્તાના પેકેટૄસમાં…*
*હું શોઘુ તને ઘુઘરા મગસમાં…*
*તું ખોવાઇ ગઇ મોંઘી મીઠાઇમાં..*
*હું શોઘુ તને કાડઁની શુભેચ્છામાં.. તું ખોવાઇ ગઇ મોબાઇલના મેસેજમાં…*
*હું શોઘુ તને સ્વજનોની હુંફમાં… તું ખવાઇ ગઇ પાટીઁ પીકનીકમાં…*
*હું શોઘુ તને ચાંદલીયા-લવિંગીયામાં….*
*તું ખોવાઇ ગઇ આતશબાજીમાં..*
*હું શોઘુ તને આસોપાલવના તોરણમાં…* 
*તું ખોવાઇ ગઇ બંઘ દરવાજામાં…*
*હું શોઘુ તને ..*
*દિવાળી તું કયાં ખોવાઇ ગઇ ?????*