વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ

હક્ક થી વાત થઈ શકતી હતી ત્યાં please આવી ગયું છે,

અને આ શું ??? સાચા સબંધો માં પણ sorry હોય છે ???

ખબર જ નથી પડતી કે ફરજ માં thanks ક્યાંથી ????

માત્ર ને માત્ર બધા ને જેન્ટલમેન જ દેખાવું
છે, અને અગ્રેજી માં જ માસ્ટર થાવું છે.

પણ શું એના માટે માતૃભાષા નો ભોગ લેવો જરૂરી છે
મારે માત્ર એટલું જ જાણવું છે…

મોટા ને પણ કહેવાનું YOU, અને નાના માટે
પણ YOU ???

તો તો શું મોટાઈ છે આ ભાષાની ????

અરે આની કરતા તો સારી છે માતૃભાષા ગુજરાતી
સાંભળતા જ હૃદય મોજ માં આવી જાય છે.

જ્યાં માન અને સન્માન નો ભેદ તો દેખાય છે,
જ્યાં હૃદય થી આવકાર મળે છે અને,
છુટા પડતી વખતે આવજો નો આવકાર મળે
છે..
મને ગર્વ છે કે હું ગુજરાતી છું.!!
“વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ”

*valentine day!!*

પત્ની ના વાળ મા અચાનક ગજરો લગાવતાજ તેની આંખમાં ખીલતા પ્રીતનું ગુલાબ, એજ મારો *rose day!!*

પત્ની ને આમજ જીન્દગી ભર સાથ આપું એવી યાચના કરૂ, એજ મારો *propose day!!*

રસ્તા પર અનાથ છોકરાને ચોકલેટ આપીને હસાવુ, એજ મારો *chocolate day!!*

છોકરાઓને શા માટે જોઈએ બહાર નો ટેડી,
એક દિવસ ઘોડો બની હું જ બનીસ ટેડી,
એજ મારો *teddy day!!*

હું વચન આપું છું કે મા બાપ ને ક્યારેય આશ્રમ બતાવીસ નહીં, એજ મારો *promise day!!*

સાંજે થાકીને ઘરે અવતાજ છોકરાઓ મને ભેટી પઢે, એજ મારો *hug day!!*

રજાના દિવસે ભેગા મળી હસતાં રમતાં વિતાવેલો દિવસ, એજ મારો *valentine day!!*

મને મારા ભાગનું એક ટુકડો આકાશ આપો

MeenaDoshi ની પોસ્ટ પર થી સાભાર
રોઝ ડે, ચોકલેટ ડે અને કઇક કેટલાય ડે..
આવશે અને જશે
પણ સ્ત્રીને કોઇ પુછશે કે તે શું ઈચ્છે છે?

ના ઘુટણીયે પડીને ગુલાબ આપો,
ના મનગમતા લેખકની કિતાબ આપો,
ન જોઈએ રૂ જેવાં પોચકા રમકડાં
ન જોઈએ મધમીઠી શાયરીના ગતકડાં
હે પુરુષ..
જો આપવું જ છે …તો…
મને મારા ભાગનું
એક ટુકડો આકાશ આપો…
જયાં હું ઉડી શકું,
મન ભરીને વિહરી શકું,
હે પુરુષ…
એકમેકનાં પુરક આપણે
મૈત્રી ભર્યો બસ સાથ આપો…
એક વ્યક્તિ તણા અધિકાર આપો..
સ્ત્રી હવે પુરુષ સમકક્ષ,
સ્ત્રી હવે પુરુષથી ચાર કદમ આગળ,
ન શબ્દોના આવા ઠાલા હાર આપો
હે પુરુષ..
આંખોમાંથી ‘ કામ’ ના કાજળ કાઢી નાખો
અંદર છુપાયેલી લોલુપતાને બસ
એક હદમાં બાંધી રાખો…
આપવું જ છે…તો..
મને મારા ભાગનું
એક ટુકડો આકાશ આપો…🙏🙏

હે ઈશ્વર,! અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

એવી ખુમારીથી જીવ્યા છીએ કે કોઈના પર ડીપેન્ડન્ટ રહ્યા નથી.
વેન્ટીલેટર ઉપર પણ નહિ રહી શકીએ.

શરીરમાં પાંચ જગ્યાએ નળીઓ ભરાવેલી હોય અને ખાટલા પર પાથરેલી કોઈ જૂની કરચલીઓવાળી ચાદરની જેમ પડ્યા હોઈએ, ત્યારે નહિ મારતો.

મંદિરમાં સાંજ ટાણે દીવો કર્યો હોય અને કોઈ સુગંધી પવનની એક થપાટ સાથે
એ દીવો ઠરે, એવી રીતે અમને ઠારજે.
હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

પાનખર આવવાની રાહ જોઈને,
ડાળી ઉપર લટકી રહેલા શ્વાસ અમારાથી નહિ જોવાય
જેમની સાથે આખી જિંદગી વિતાવી છે, એ બધા લોકોને કેવી રીતે કહી શકશું ગૂડબાય ?

તું મૃત્યુને તૈયાર થતી પત્નીઓની જેમ મોકલતો નહિ, ‘આવું છું આવું છું’ કહીને અમારે ક્યાં સુધી રાહ જોવાની ?
તું મૃત્યુને ઘરમાં રહેલા કોઈ વડીલના આશીર્વાદની જેમ મોકલજે. ખબર પણ ન પડે અને વરસી જાય.

તેં જીવતર નામની ઘાત આપી છે, તો એ ઘાતમાંથી પણ તું જ ઉગારજે
હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

તારે દુવાઓ નથી જોઈતી ?
જીવ બચ્યા કરતા જીવ ગયાની,!!!!
તને વધારે દુવાઓ લાગશે.
કોઈપણ જાતની નોટીસ વગર,
આમ અચાનક તારા ઘરે આવીએ,
તો સાચું કહી દે ઈશ્વર, તને ફાવશે ?

સુખની યાદીમાં નામ ન રાખે તો કાંઈ નહિ, યમરાજની યાદી વખતે તો અમને સંભારજે
હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

-ડૉ. નિમિત્ત ઓઝા

લગ્નજીવનની હકીકત

*લગ્નજીવનની હકીકત :-*
___________________________

નહોતી મને તારી પડી
કે નહોતી તને મારી પડી

આતો તને જોવા આવ્યો ને તું જડી

હું પણ પ્રેમમાં પડ્યો, અને તું પણ પડી

પછી લગ્નની શહેનાઈ ની વાગી ઘડી

આવ્યો હું વાજતે ગાજતે ઘોડે ચડી

પછી તો એક-બીજાની એટલી પડી

કે ચાલતું નહી એક-બીજા વગર ઘડી

પ્રેમની વરસાવી એવી ઝડી.

પછી છોકરા થયા, તું એમાં પડી

મને પણ ધંધાની ચાનક ચડી

ક્યાં વઈ ગઈ એ પ્રેમની ઘડી

બેમાંથી એકેયને ખબર નો પડી

જાણે કોઈની નજર પડી

પછી આવી ઈમોશનલ ઘડી

તું કહેવા લાગી તમને કાંઈ નથી મારી પડી

અને તું ઇમોશનલી ખૂબ રડી

જાણે મારી ઉપર આફત પડી

થોડી રકજક ને થોડી જીભાજોડી

આવી પછી ગેરસમજની ઘડી

બન્ને એકબીજાને કહેતાં : તને મારી નથી પડી
તો મને પણ તારી નથી પડી.

ને ચાલી થોડી ઝાઝી લડા-લડી

તું પિયર જતી ત્યારે ખબર પડી

કે, આતો આદત કેવી પડી?

કે ચાલતું નથી એક-બીજા વગર ઘડી

સાથે હોય ત્યારે ભલે થાય લડા-લડી

પણ,
મનથી તો હોય એક-બીજાની પડી.

લગ્નની શરૂઆતમાં તો હોય આકર્ષણની ઘડી.

ઉંમર થાય ત્યારેજ સાચા પ્રેમની ખબર પડી

યાદ કરી જીવનની હરએક ઘડી

બંનેના એક એક હાથે તાળી પડી

ખુશીથી બંનેની આંખ થોડી રડી.

જીવનના અંતમાજ વાસ્તવિકતા જડી.

*કે છીએ બંને એક-બીજાની છડી.*

પપ્પા સાથે ડેટ પર જવું છે – ડો.નિમિત ઓઝા

એક વાર પપ્પા સાથે ડેટ પર જવું છે… ડૉ. નિમિત્ત ઓઝા

થોડા સિક્રેટ્સ
શેર કરવા છે,
થોડી
કબૂલાતો કરવી છે,
એમણે આપેલી જિંદગીના બદલામાં,
એમને એક સાંજ ધરવી છે.

બાળપણમાં જે હાથ તેડીને ખભા પર બેસાડતો,
એ જ હાથને
વ્હાલ કરવું છે,
એક વાર
પપ્પા સાથે
ડેટ પર જવું છે…

કોલેજમાં ગમતી છોકરીથી લઈને,
એમની જાણબહાર પીધેલી સિગરેટનું,
કેટલું વજન લાગતું હોય છે યાર,
એક નહિ કીધેલા સિક્રેટનું.

કેન્ડલ લાઈટ ડિનર પર લઈ જઈને,
પપ્પાને એક ગુલાબ આપવું છે.
આટલું વિશાળ હ્રદય સાચવીને,
ચૂપચાપ બેઠેલી છાતીનું મારે ક્ષેત્રફળ માપવું છે.

એમણે મમ્મીને પ્રેમ કર્યો છે,
એમનું નામ ઓસ્કાર માટે નોમીનેટ કરવું છે.
એક વાર
પપ્પા સાથે
ડેટ પર જવું છે….

થોડો ટાઈમ કાઢીને મારે,
એમના જીવતરમાં રહેલા અભાવ ગણવા છે.

અજવાળામાં જઈને,
એમના શરીર પર થયેલા એક એક ઘાવ ગણવા છે…

કાયમ સાથે રહેવા માટે,
ગીતા પર હાથ રાખીને એમને પ્રપોઝ કરવા છે.

ખાબોચિયા જેવી જાત લઈને મારી અંદર,
મારે સમંદર જેવા પપ્પાને ભરવા છે.

હાથ પકડીને,
આંખોમાં આંખો નાખીને
એકવાર
‘આઈ લવ યુ’ કહેવું છે,

એક વાર
પપ્પા સાથે
ડેટ પર જવું છે…!!

થોડુ હસી લો

આ તો નવુ વરસ છે!

જો ને કેવું સરસ છે!

આ તો નવું વરસ છે.

સંબંધો નો સથવારો ને લાગણી અરસ પરસ છે!

આ તો નવું વરસ છે.

જુઠું નકારી સાચું સ્વીકારીએ,

જોખમ થયા જુનાં, આ જ તો નવું સાહસ છે!

આ તો નવું વરસ છે.

ભૂલી જઈને  ‘અંતર’ , રહીએ ‘અંતર’ માં 

ચાલને ‘પ્રયાસ’, આવો એક નિખાલસ પ્રવાસ કરીએ 

ફરી ફરી ને ત્યાં જ મળીશું, ખુદથી ભાગીને કયાં જઈશું ?

આ દુનિયા કયાં ચોરસ છે !!

આ તો નવું વરસ છે!

ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય છે

(ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય  છે)
 ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ 

જવાય છે.

 તુ દોડતી જાય છે ને મારા થી ચલાતું પણ નથી ,

 માટે 

ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય છે 
ઘણા બધા સપના ઓ છે મારી આંખો માં 

થોડાક તે બતાવેલા , થોડાક મેં સંગરેલાં , 

કેટલાક સબંધો છે

 મારી સાથે જોડાયેલા ,

ઘણા બધા ઈશ્વરે આપેલા ,

 ને થોડા મેં 

બનાવેલા , 

એ બધા મારા થી 

છૂટી ન જાય એ 

માટે 

ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારા થી હંફાઈ જવાય છે . 
કેટલીક લાગણીયો છે હૃદય માં ,

ગણી બધી ગમતી થોડી અણગમતી 

કેટલીક જિમ્મેદારી ઓ છે , 

થોડીક જબરદસ્તી થોપેલી , 

થોડીક મેં સ્વીકારેલી 

એ બધાનું

ભાર ઉંચકી ને 

ચાલી શકુ એ માટે 

ધીમે ચાલ જિંદગી મારાથી હંફાઈ જવાય છે . 
કેટલાક ના હૃદય માં સ્થાન બનાવવુ છે ,

ને ઘણાય નુ હૃદય માં સ્થાન ટકાવવુ છે , 

કુદરત ની સુંદરતા ને માણવી છે , 

ને કંઈક કરી 

બતાવવુ છે , 

જિમ્મેદારી ઓ સાથે પોતાના સપના 

પણ પુરા કરી શકુ 

એ માટે ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારાથી હંફાઈ જવાય છે . 
કોઈને કડવાસ થી યાદ કરું 

એવા વ્યવહાર ટાળ્યા છે , લોકો ના હૃદય માં હંમેશા મુસ્કુરાતી યાદ બની ને રહું 

એવા પ્રયત્ન કર્યા છે , 

ભૂલ થી પણ 

કોઈના હૃદય ને ઠેસ ન પહોચે 

એવી પ્રભુ પાસે પ્રાર્થના કરી છે , 

એ પ્રાર્થના ને 

વાસ્તવિકતા માં 

જોઈ શકુ 

એ માટે ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારાથી હંફાઈ જવાય છે . 
રેત ની જેમ સમય 

મુઠ્ઠી માંથી સરકે છે , 

આજે સાથે ચાલીયે છીએ 

કાલે સાથ છૂટી જાય , ખુબ પ્રેમ કરુ છું તને , આપણા બંન્ને નું સાથ યાદગાર બને 

એ માટે ધીમે ચાલ જિંદગી 

મારાથી હંફાઈ જવાય છે , 

.

પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાંઠે કોણ ?

*નરેન્દ્ર મોદી દ્વારા લિખિત એક રચના*
પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાંઠે કોણ ?

હું પડકાર ઝીલનારો માણસ છું.
હું તેજ ઉછીનું લઉં નહીં

હું જાતે બળતું ફાનસ છું.

ઝળાંહળાંનો મોહતાજ નથી

મને મારું અજવાળું પૂરતું છે;
અંધારાના વમળને કાપે

કમળ તેજ તો સ્ફુરતું છે

ધુમ્મસમાં મને રસ નથી

હું ખુલ્લો અને નિખાલસ છું;
પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાઠે કોણ ?

હું પડકાર ઝીલનારો માણસ છું.
કુંડળીને વળગવું ગમે નહીં 

ને ગ્રહો કને શિર નમે નહીં

કાયરોની શતરંજ પર જીવ

સોગઠાંબાજી રમે નહીં.
હું પોતે જ મારો વંશજ છું 

હું પોતે મારો વારસ છું.

પ્રારબ્ધને અહીંયાં ગાંઠે કોણ ?

હું પડકાર ઝીલનારો માણસ છું.
*– નરેન્દ્ર મોદી*