મુસાફર

ઓ મુસાફર , સંભાળજે , હમસફર બની કોઈ લુંટી લેશે ,

મંઝીલ મળે તે પહેલા ,રાહબર પણ છોડી દેશે ,

ના વિશ્વાસે કદી રહેજે વચન પર કોઈના ,

પરાયા શું ,પોતાનાં પણ દગો દેશે .

હું મારી જાતે જ ઝંપલાવી દેત સાગર માં મઝધારે ,

ખબર નહોતી કે કિનારા પણ દગો દેશે .

ભલા મને તો એમ કે રુઝાઈ જશે ઘાવ દીલ ના દવા દારૂ થી ,

ખબર નહોતી કે દવા તો શું દારૂ પણ  દગો દેશે .

આંખો અંજાઈ ગઈ આગિયા ના તેજ થી ,

ખબર નહોતી કે રોશની પણ દગો દેશે .

માનું છું ભૂલ મારી જ છે , પછી ફરિયાદ કેવી ,

સજા પણ મળશે ભૂલ ની, ખાતરી  છે એવી .

આપી વચન મીલન નું નિભાવી નહી શકો ,

જીંદગી માં આ ગરીબ ને અપનાવી નહી શકો .

માયા રાયચુરા .

 

માનવ

માનવ છું માનવ બની ને રહું તો સારું ,

નથી પૂજાવું મારેબેસી  ઉંચા આસન  ઉપર,

નથી પીડવું કોઈને બની દાનવ ,

સેવા અને દાન ના ઢંઢેરા નથી પીટવા ,

કોઈ ની ભુખ પ્યાસ બુઝાવું તો ય સારું ,

નથી માન મોભા ની   ખેવના ,

કોઈ ને સુખ દુઃખ માં સાથ આપું તો ય ઘણું ,

ના કરું કે સહું  અપમાન કોઈ ના ,

સ્વમાન ભેર જીવી શકું તો ય સારું .

માનવ છું માનવ થઇ ને જીવું તો સારું .

માયા રાયચુરા .

કહું કેમ મુજને ગમો છો તમે

કહું કેમ મુજને ગમો છો તમે ,કે રાતદિન રુદિયા માં રહો છો તમે ,

મારી આંખો નું શમણું બની આવ્યા તમે ,ભ્રમર બની આસપાસ ભમો છો તમે .

સદા ચુપચાપ ચાહો છો મને ,ના કરો ફરિયાદ કદી તમે ,

મારા જીવન માં ખુશીઓ ની બોછાર લઇ આવ્યા તમે .

સદા સાથ મારો નિભાવો છો તમે ,મારી આંખ ના આંસુ પીધા તમે ,

કોમળ લાગણીઓ થી મને જીતી તમે .

મારા હર શ્વાસ માં તમારું જ નામ ,મારા રુદિયા ના સિંહાસન પર તમારું જ સ્થાન ,

સદા મારા આરાધ્ય રહ્યા છો તમે .

મારા પ્રેમ પર રાખ્યો સદા વિશ્વાસ ,હમેશા રહ્યા મને વફાદાર ,

મારું જીવન કરી દીધું તમારે નામ .

માયા રાયચુરા .

કોણ કે’ છે લક્ષ્ય વીંધે કોઇ એવો જણ નથી ?

કોણ કે’ છે લક્ષ્ય વીંધે કોઇ એવો જણ નથી ?
જોઇ લે, આ હાથમાં ગાંડીવ છે, ગોફણ નથી !

હું તને મારો ગણીને બંદગી કરતો રહું.
ને ખુદા, તું એમ વરતે છે, કે કંઇ સગપણ નથી ?

જાન આપો કે ન આપો, આંચકીને લઇ જશે,
આવશે હકદાર થઇને, મોત કંઇ માગણ નથી !

અલ્પ જીવનમાં બધીયે કેમ સંતોષી શકાય ?
બહુ તમન્નાઓ છે દિલમાં, એક બે કે ત્રણ નથી !

મધ્યદરિયે ડૂબવામાં એ જ તો સંતોષ છે,
આ તમાશો દેખવા માનવનો મહેરામણ નથી.

હાલ તું આવા અધૂરા માનવી સરજે છે કાં ?
વિશ્વકર્મા ! તારું પણ પહેલાં સમું ધોરણ નથી.

ફાવશે ક્યાં ક્યાં હરીફોની હરીફાઇ, ‘અમીર’ ?
મારી સમૃધ્ધિનાં કાંઇ એક-બે કારણ નથી !

 

 

 

 

 

 

જ્યાં જ્યાં નજર મારી ઠરે

જ્યાં જ્યાં  નજર  મારી ઠરે  યાદી  ભરી  ત્યાં  આપની ,

આંસુ મહી  એ  આંખ થી  યાદી ઝરે  છે  આપની .

માશૂકો ના  ગાલ ની  લાલી મહી  લાલી  અને,

જ્યાં જ્યાં  ચમન  જ્યાં જ્યાં   ગુલો ત્યાં  ત્યાં  નિશાની  આપની.

જોઉં  અહી  ત્યાં  આવતી દરિયાવ  ની મીઠી લહેર ,

તેની ઉપર  ચાલી રહી  નાજુક સવારી આપની.

તારા ઉપર તારા તણાં ઝૂમી રહ્યા છે ઝૂમખાં ,

તે  યાદ આપે  આંખ ને  ગેબી કચેરી  આપની.

આ ખુન ને  ચરખે અને  રાતે  અમારી ગોદ માં ,

આ દમ બ દમ  બોલી રહી  ઝીણી  સિતારી આપની.

આકાશ થી  વર્ષાવતા  છો  ખંજરો  દુશ્મન બધા ,

યાદી બની ને  ઢાલ ખેંચાઈ  રહી છે  આપની.

દેખી બુરાઈ  ના ડરું હું  શી  ફિકર  છે  પાપ ની ,

ધોવા  બુરાઈ ને  બધે  ગંગા  વહે  છે  આપની.

થાકું  સિતમ થી હોય  જ્યાં  ના  કોઈ ક્યાએ આશ ના ,

તાજી બની  ત્યાં ત્યાં  ચડે  પેલી શરાબી  આપની.

જ્યાં  જ્યાં મિલાવે  હાથ યારોં ત્યાં  ત્યાં મિલાવી હાથ ને ,

અહેસાન માં દીલ ઝૂકતું  રહેમત  ખડી  ત્યાં  આપની.

રોઉં  ન કાં  એ  રાહ માં એકલો ,?

આશકો  ના રાહ ની જે રાહદારી આપની .

ભૂલી જવાતી છોને  બધી  લાખો  કિતાબો  સામટી,

જોયુ  ન  જોયું  છો બને  જો એક  યાદી આપની.

કિસ્મત  કરાવે  ભૂલ તે  કરી નાખું બધી ,

છે  આખરે  તો  એકલી ને  એજ  યાદી આપની.

– કલાપી

તમો ને મુબારક અમીરી તમારી

તમો ને  મુબારક  અમીરી   તમારી  ,

અમો ને  મુબારક   ફકીરી અમારી .

તમોને  મુબારક સઘળા  સુખ  વૈભવ ,

અમો ને  ફકીરી માં  નિરાળો અનુભવ .

તમોને  મુબારક ગાડી ને  વાડી ,

અમો ને  વ્હાલી છે ઝુંપડી  અમારી .

મલશે નહી  તમોને  ઝુંપડી  માં  અમારી,

મહેલો ની એ  જાહોજલાલી .

સુખી રહો તમે  સદાયે એ જ શુભેચ્છા અમારી ,

બને  તો  ભૂલી જજો  પ્રીતડી  અમારી .

જો  યાદ કદી કરો તો  ,

કરજો યાદ અમારી  દિલદારી .

તમો ને મુબારક  અમીરી   તમારી ,

અમો ને  મુબારક  ફકીરી અમારી.

– માયા રાયચુરા

કુદરતના ખેલ હાથમાં આવી નહીં શકે.

કુદરતના ખેલ હાથમાં આવી નહીં શકે,
કળીઓને ગલીપચીથી હસાવી નહીં શકે.

એવા કોઈ સમયને હું ઝંખું છું રાતદિન,
તું આવવાને ચાહે, ને આવી નહીં શકે.

મારા કવનનું આટલું ઊંડું મનન ન કર,
કંઈ યાદ થઈ જશે તો ભૂલાવી નહીં શકે.

ના માંગ એની પાસે ગજાથી વધુ જીવન,
એક પળ એ એવી દેશે વિતાવી નહીં શકે.

વસવું જ હો તો જા જઇ એના જીવનમાં વસ
તારા જીવનમાં એને વસાવી નહીં શકે.

આંખો નિરાશ, ચેહરે ઉદાસી, આ શું થયું ?
જા હમણાં તારો હાલ સુણાવી નહીં શકે.

અંતિમ દર્દ હોય તો આવે છે સ્તબ્ધતા,
સાચો વિરહ છે એ જે રડાવી નહીં શકે.

તે વેળા જાણજે હવે તારી નથી જરૂર,
જ્યારે તને કશું ય સતાવી નહીં શકે.

ઝાહેદ સહજપણે જરા મારાથી વાત કર
કરશે અગર દલીલ તો ફાવી નહીં શકે.

એનો પ્રકાશ આગ નથી તેજ છે ‘મરીઝ’
આશના દીપ કોઇ બુઝાવી નહીં શકે.

કુદરતના ખેલ હાથમાં આવી નહીં શકે,
કળીઓને ગલીપચીથી હસાવી નહીં શકે.

દિવસો જુદાઈ ના જાય છે.

દિવસો જુદાઈ ના જાય છે,એ  જશે જરૂર  મિલન સુધી ,

મારો હાથ  ઝાલી ને  લઇ  જશે ,મુજ શત્રુ ઓ  જ  સ્વજન  સુધી.      દિવસો   જુદાઈ ના જાય છે.

ન  ધરા  સુધી   ન   ગગન  સુધી,   નહી   ઉન્નતી   ન   પતન  સુધી ,

ફક્ત   આપણે  તો  જવું  હતું  બસ  એકમેક  ના  મન સુધી .    દિવસો  જુદાઈ ના જાય  છે.

હજી  પાથરી ના શક્યું સુમન , પરિમલ   જગત ના  ચમન સુધી ,

ન   ધરા ની હોય જો  સંમતિ, મને  લઇ  જશો  ના  ગગન  સુધી.    દિવસો  જુદાઈ  ના  જાય છે.

છે   અજબ  પ્રકાર  ની  જિંદગી ,કહો   એને  પ્યાર ની  જિંદગી  ,

ન રહી  શકાય જીવ્યા  વીના,  ન  ટકી શકાય જીવન સુધી .  દિવસો  જુદાઈ  ના જાય  છે .

તમે  રાંક  ના  છો  રતન  સમાં ,  ન મળો  એ  આંસુઓ   ધૂળ માં ,

જો  અરજ   કબુલ હો   આટલી  , તો   હ્રદય  થી જાઓ   નયન  સુધી.   દિવસો  જુદાઈ ના જાય .

તમે  રાજ રાણી    ના   ચીર  સમ  , અમે  રંક  નાર  ની ચુંદડી ,

તમે  બે   ઘડી   રહો   અંગ  પર ,  અમે   સાથ  દઈએ   કફન  સુધી. દિવસો   જુદાઈ  ના  જાય છે.

જો હ્રદય  ની  આગ   વધી   ‘ગની’  , તો  ખુદ   ઈશ્વરે  જ  કૃપા  કરી ,

કોઈ   શ્વાસ   બંધ  કરી ગયું,   કે  પવન   ન  જાએ   અગન   સુધી.  દિવસો જુદાઈ  ના  જાય  છે.

પ્રેમ માં ચાલને

પ્રેમ  માં    ચાલ  ને  ચકચૂર  થઈ  ચાલ્યા કરીએ ,

સુર્ય  ની  આંખે   અજબ નુર    થઈ   ચાલ્યા   કરીએ.

એને    બદનામી    કહે   છે  આ   જગત   ના   લોકો,

ચાલને    આપણે    મશહુર    થઈ    ચાલ્યા  કરીએ.

એના    ધસમસતા    પ્રવાહે    બધું    આવી   મળશે,

પ્રેમનું કોઈ   અજબ  પુર   થઈ    ચાલ્યા  કરીએ.

પ્રેમ ના   ગર્વ   થી વધતો   નથી  સંસાર   નો  ગર્વ ,

ચાલ ને  ભગવાન  ને  મંજુર  થઈ ચાલ્યા  કરીએ.

તમારી આંખો ની હરકત નથી ને ?

તમારી આંખો  ની  એ  હરકત  નથી ને ?

ફરી   આ  નવી   કોઈ  આફત   નથી ને ?

વહેરે   છે   અમને   આખા  ને   આખા ,

એ   પાંપણ ની  વચ્ચે   કરવત  તો   નથી ને ?

વહે  છે નદી   આપણી  બેઉ  ની   વચ્ચે ,

એ    પાણી  ની   નીચે  જ   પર્વત  નથી ને ?

તમારા  તમારા  તમારા    અમે  તો ,

કહ્યું   તો   ખરું   તો  યે   ધરપત   નથી ને .