જ્યાં જ્યાં નજર મારી ઠરે

જ્યાં જ્યાં  નજર  મારી ઠરે  યાદી  ભરી  ત્યાં  આપની ,

આંસુ મહી  એ  આંખ થી  યાદી ઝરે  છે  આપની .

માશૂકો ના  ગાલ ની  લાલી મહી  લાલી  અને,

જ્યાં જ્યાં  ચમન  જ્યાં જ્યાં   ગુલો ત્યાં  ત્યાં  નિશાની  આપની.

જોઉં  અહી  ત્યાં  આવતી દરિયાવ  ની મીઠી લહેર ,

તેની ઉપર  ચાલી રહી  નાજુક સવારી આપની.

તારા ઉપર તારા તણાં ઝૂમી રહ્યા છે ઝૂમખાં ,

તે  યાદ આપે  આંખ ને  ગેબી કચેરી  આપની.

આ ખુન ને  ચરખે અને  રાતે  અમારી ગોદ માં ,

આ દમ બ દમ  બોલી રહી  ઝીણી  સિતારી આપની.

આકાશ થી  વર્ષાવતા  છો  ખંજરો  દુશ્મન બધા ,

યાદી બની ને  ઢાલ ખેંચાઈ  રહી છે  આપની.

દેખી બુરાઈ  ના ડરું હું  શી  ફિકર  છે  પાપ ની ,

ધોવા  બુરાઈ ને  બધે  ગંગા  વહે  છે  આપની.

થાકું  સિતમ થી હોય  જ્યાં  ના  કોઈ ક્યાએ આશ ના ,

તાજી બની  ત્યાં ત્યાં  ચડે  પેલી શરાબી  આપની.

જ્યાં  જ્યાં મિલાવે  હાથ યારોં ત્યાં  ત્યાં મિલાવી હાથ ને ,

અહેસાન માં દીલ ઝૂકતું  રહેમત  ખડી  ત્યાં  આપની.

રોઉં  ન કાં  એ  રાહ માં એકલો ,?

આશકો  ના રાહ ની જે રાહદારી આપની .

ભૂલી જવાતી છોને  બધી  લાખો  કિતાબો  સામટી,

જોયુ  ન  જોયું  છો બને  જો એક  યાદી આપની.

કિસ્મત  કરાવે  ભૂલ તે  કરી નાખું બધી ,

છે  આખરે  તો  એકલી ને  એજ  યાદી આપની.

– કલાપી

તમો ને મુબારક અમીરી તમારી

તમો ને  મુબારક  અમીરી   તમારી  ,

અમો ને  મુબારક   ફકીરી અમારી .

તમોને  મુબારક સઘળા  સુખ  વૈભવ ,

અમો ને  ફકીરી માં  નિરાળો અનુભવ .

તમોને  મુબારક ગાડી ને  વાડી ,

અમો ને  વ્હાલી છે ઝુંપડી  અમારી .

મલશે નહી  તમોને  ઝુંપડી  માં  અમારી,

મહેલો ની એ  જાહોજલાલી .

સુખી રહો તમે  સદાયે એ જ શુભેચ્છા અમારી ,

બને  તો  ભૂલી જજો  પ્રીતડી  અમારી .

જો  યાદ કદી કરો તો  ,

કરજો યાદ અમારી  દિલદારી .

તમો ને મુબારક  અમીરી   તમારી ,

અમો ને  મુબારક  ફકીરી અમારી.

– માયા રાયચુરા

કુદરતના ખેલ હાથમાં આવી નહીં શકે.

કુદરતના ખેલ હાથમાં આવી નહીં શકે,
કળીઓને ગલીપચીથી હસાવી નહીં શકે.

એવા કોઈ સમયને હું ઝંખું છું રાતદિન,
તું આવવાને ચાહે, ને આવી નહીં શકે.

મારા કવનનું આટલું ઊંડું મનન ન કર,
કંઈ યાદ થઈ જશે તો ભૂલાવી નહીં શકે.

ના માંગ એની પાસે ગજાથી વધુ જીવન,
એક પળ એ એવી દેશે વિતાવી નહીં શકે.

વસવું જ હો તો જા જઇ એના જીવનમાં વસ
તારા જીવનમાં એને વસાવી નહીં શકે.

આંખો નિરાશ, ચેહરે ઉદાસી, આ શું થયું ?
જા હમણાં તારો હાલ સુણાવી નહીં શકે.

અંતિમ દર્દ હોય તો આવે છે સ્તબ્ધતા,
સાચો વિરહ છે એ જે રડાવી નહીં શકે.

તે વેળા જાણજે હવે તારી નથી જરૂર,
જ્યારે તને કશું ય સતાવી નહીં શકે.

ઝાહેદ સહજપણે જરા મારાથી વાત કર
કરશે અગર દલીલ તો ફાવી નહીં શકે.

એનો પ્રકાશ આગ નથી તેજ છે ‘મરીઝ’
આશના દીપ કોઇ બુઝાવી નહીં શકે.

કુદરતના ખેલ હાથમાં આવી નહીં શકે,
કળીઓને ગલીપચીથી હસાવી નહીં શકે.

દિવસો જુદાઈ ના જાય છે.

દિવસો જુદાઈ ના જાય છે,એ  જશે જરૂર  મિલન સુધી ,

મારો હાથ  ઝાલી ને  લઇ  જશે ,મુજ શત્રુ ઓ  જ  સ્વજન  સુધી.      દિવસો   જુદાઈ ના જાય છે.

ન  ધરા  સુધી   ન   ગગન  સુધી,   નહી   ઉન્નતી   ન   પતન  સુધી ,

ફક્ત   આપણે  તો  જવું  હતું  બસ  એકમેક  ના  મન સુધી .    દિવસો  જુદાઈ ના જાય  છે.

હજી  પાથરી ના શક્યું સુમન , પરિમલ   જગત ના  ચમન સુધી ,

ન   ધરા ની હોય જો  સંમતિ, મને  લઇ  જશો  ના  ગગન  સુધી.    દિવસો  જુદાઈ  ના  જાય છે.

છે   અજબ  પ્રકાર  ની  જિંદગી ,કહો   એને  પ્યાર ની  જિંદગી  ,

ન રહી  શકાય જીવ્યા  વીના,  ન  ટકી શકાય જીવન સુધી .  દિવસો  જુદાઈ  ના જાય  છે .

તમે  રાંક  ના  છો  રતન  સમાં ,  ન મળો  એ  આંસુઓ   ધૂળ માં ,

જો  અરજ   કબુલ હો   આટલી  , તો   હ્રદય  થી જાઓ   નયન  સુધી.   દિવસો  જુદાઈ ના જાય .

તમે  રાજ રાણી    ના   ચીર  સમ  , અમે  રંક  નાર  ની ચુંદડી ,

તમે  બે   ઘડી   રહો   અંગ  પર ,  અમે   સાથ  દઈએ   કફન  સુધી. દિવસો   જુદાઈ  ના  જાય છે.

જો હ્રદય  ની  આગ   વધી   ‘ગની’  , તો  ખુદ   ઈશ્વરે  જ  કૃપા  કરી ,

કોઈ   શ્વાસ   બંધ  કરી ગયું,   કે  પવન   ન  જાએ   અગન   સુધી.  દિવસો જુદાઈ  ના  જાય  છે.

પ્રેમ માં ચાલને

પ્રેમ  માં    ચાલ  ને  ચકચૂર  થઈ  ચાલ્યા કરીએ ,

સુર્ય  ની  આંખે   અજબ નુર    થઈ   ચાલ્યા   કરીએ.

એને    બદનામી    કહે   છે  આ   જગત   ના   લોકો,

ચાલને    આપણે    મશહુર    થઈ    ચાલ્યા  કરીએ.

એના    ધસમસતા    પ્રવાહે    બધું    આવી   મળશે,

પ્રેમનું કોઈ   અજબ  પુર   થઈ    ચાલ્યા  કરીએ.

પ્રેમ ના   ગર્વ   થી વધતો   નથી  સંસાર   નો  ગર્વ ,

ચાલ ને  ભગવાન  ને  મંજુર  થઈ ચાલ્યા  કરીએ.

તમારી આંખો ની હરકત નથી ને ?

તમારી આંખો  ની  એ  હરકત  નથી ને ?

ફરી   આ  નવી   કોઈ  આફત   નથી ને ?

વહેરે   છે   અમને   આખા  ને   આખા ,

એ   પાંપણ ની  વચ્ચે   કરવત  તો   નથી ને ?

વહે  છે નદી   આપણી  બેઉ  ની   વચ્ચે ,

એ    પાણી  ની   નીચે  જ   પર્વત  નથી ને ?

તમારા  તમારા  તમારા    અમે  તો ,

કહ્યું   તો   ખરું   તો  યે   ધરપત   નથી ને .

મેરે પિયા

મેરે  પિયા  મૈ   કુછ  નહિ  જાનું ,

મૈ  તો   ચુપચાપ  ચાહ  રહી,

મેરે  પિયા  તુમ  કિતને   સુહાવન ,

તુમ   બરસો  જિમ   મેહા   સાવન ,

મૈ તો  ચુપ ચાપ   નાહ  રહી,

મેરે  પિયા   તુમ   અમર  સોહાગી ,

તુમ  પાયે   મૈ   બહુ   બડભાગી ,

મૈ   તો   પલપલ    બ્યાહ   રહી .

કઈ તરકીબ થી પથ્થર ની કેદ તોડી છે

કઈ તરકીબ   થી  પથ્થર  ની કેદ  તોડી  છે ,

કુંપળ  ની  પાસે  શું  કુમળી  કોઈ   હથોડી  છે,

તમારે  સાંજે   સામે  કિનારે   જવું  હોય  તો ,

વાતચીત ની  હલેસા  સભર  હોડી     છે ,

સમસ્ત   સૃષ્ટિ  રજત ની   બન્યા  નો દાવો  છે ,

હું   નથી  માનતો    આ    ચાંદ  તો  ગપોડી   છે ,

ગઝલ  કે  ગીત  ને   એ   વારાફરતી   પહેરે  છે ,

કવિ   ની   પાસે   શું   વસ્ત્રો   ની   બે   જ   જોડી   છે.

રસ્તો નહિ જડે તો રસ્તો કરી જવાના

રસ્તો   નહિ  જડે  તો   રસ્તો કરી   જવાના ,થોડા  અમે  મૂંઝાઈ  મન  માં   મારી  જવાના ,

નિજ  મસ્ત   બની   જીવન   પૂરું   કરી   જવાના ,બિંદુ  મહી  ડૂબી  ને  સિંધુ  તરી  જવાના,

કોણે   કહ્યું   કે  ખાલી   હાથે   મરી  જવાના,દુનિયા  થી  દીલ  ના  ચારે  છેડા ભરી  જવાના ,

છોને  ફર્યા  દિવસો , અમે  નથી  ડરી  જવાના ,  એ શું   કરી  શક્યા છે  એ  શું  કરી  જવાના,

મન  માં  વીચાર  શું  છે , અવિરામ   કાંઈ  દીપક નો  પ્રકાશ  આંધીઓ  માં  પણ  પાથરી  જવાના,

એક  આત્મબળ  અમારું  દુઃખ  માત્ર  ની  દવા  છે ,હર   જખ્મ  ને   નજર  થી  ટાંકા ભરી  જવાના ,

સ્વયં  વિકાસ  છીએ , સ્વયં  વિનાશ  છીએ,  સ્વયં  ખીલી જવાના ,  સ્વયં  ખરી  જવાના ,

સમજો  છો  શું  અમને , સ્વયં  પ્રકાશ  છીએ , દીપક  નથી  અમે  કે  ઠાર્યા ઠરી  જવાના ,

એ  કાળ  થાય  તે  કરી લે તું , થાય  તે  કરી લે ,ઈશ્વર  જેવો  ધણી  છે , થોડા  મરી જવાના ,

યાંત્રિક  છે   આ જમાનો , ફાવે  છે  વેગ  વાળા ,એ  યુગ  ગયા , વિચારી  પગલા  ભરી  જવાના,

દુનિયા  શું કામ  અમને  ખાલી   મિટાવી  રહી છે , આ  ખોળિયું   અમે  ખુદ  ખાલી   કરી   જવાના .