*ચાલોને ફરી પાછા મળીએ*

🍁🍁🍁
*ચાલોને ફરી પાછા મળીએ*

થાક ઉતરી ગયો હોય તો,
આ અલ્પિવરામને ખસેડીયે

સફર હજુ લાંબી છે,
પછી નહી પહોંચીએ

લાગણી પર ચડેલી ધૂળને,
આંસુઓથી લૂછીએ

ફરી એજ મસ્તી તોફાનના,
હિંચકા પર ઝૂલીએ

મનભેદને નેવૈ મૂકી,
મનમેળને સ્વીકારીએ

એકબીજાની ભૂલને,
સ્નેહની હૂંફથી સૂધારીઐ

વટે ચડેલી વાતને,
વ્હાલથી વધાવીએ

જુના નિશાળ ના ,
દી યાદ કરીયે

એ પકડા પકડી,
એ કીટ્ટા બુચ્ચા ને વાગોળીયે
ચાલેાને ફરી પાછા મળીએ,

*જિંદગી….* 🌾🌾🌾

સહારો

*એટલે પિયર પારકું લાગે છે*

*એટલે પિયર પારકું લાગે છે*

હવે એ મોડા ઉઠવા માટે
ઠપકો આપતી નથી.

ડાઇનિંગ ટૅબલ પર મને
બોલાવવાના બદલે
હું જ્યાં બેઠી હોઉં ત્યાં
નાસ્તો આવી જાય છે.

નાની હતી ત્યારે જબરદસ્તી
કરીને રીંગણાં-કારેલાં
ખવડાવતી મારી મા
હવે મને ભાવતું શાક
જ બને એવી કાળજી
લેતી થઈ ગઈ છે.

મારા અસ્તવ્યસ્ત ચોપડા
માટે કાયમનો કકળાટ કરતી
એ હવે આખા રૂમમાં
વેરવિખેર સામાન જોઇને
અંદર ને અંદર જાણે
પોરસાતી રહે છે…

નાનીનાની વસ્તુ માટે
ભાવતાલ કરનારી
ને વ્યાજબી ભાવે ન મળે
તો એ વસ્તુ જતી કરનારી
મમ્મી હવે કોઇપણ રકઝક
કર્યા વગર મારા માટે જાણે
કે આખી બજાર ઉપાડી
લાવે છે..

હું જાગું એ પહેલા દુઃખતા
ગોઠણ પર શેક કરી લે છે,
ને પછી આખો દિવસ પગ
વાળીને બેસતી નથી..

મારા નીકળવાના દિવસે
આખા ઘરમાં ફરી વળે છે,
ને કેટલુંય મારા થેલામાં
ઠલવાતું જાય છે..

નવો કાંસકો,
મુખવાસની ડબ્બી,
પાપાને ગિફ્ટમાં મળેલ
બોલપેન…
સોમનાથનું નમન,
મહાલક્ષ્મી નું કંકુ
અને
રાંદલમાની રક્ષાપોટલી
પણ…,

છેલ્લે…

હું વામકુક્ષી કરવા
આડી પડું ત્યારે
૭૦ની ઉમ્મરેય એ
રસોડામાં જાય છે,
ને ખુદના હાથે બનાવેલા
થેપલાં ને સુખડી
મારા થેલામાં સહુથી ઉપર
મુકાય છે…

નથી આપતી તો બસ…,

*એની સેવા કરવાનો*
*મોકો*,

*આ ઉંમરે એને પડતી*
*તકલીફોની યાદી*,

અને

*સહન કરવી પડતી*
*એકલતા…!*

*Love you mummy*

*એટલે પિયર પારકું લાગે છે*

*એટલે પિયર પારકું લાગે છે*

હવે એ મોડા ઉઠવા માટે
ઠપકો આપતી નથી.

ડાઇનિંગ ટૅબલ પર મને
બોલાવવાના બદલે
હું જ્યાં બેઠી હોઉં ત્યાં
નાસ્તો આવી જાય છે.

નાની હતી ત્યારે જબરદસ્તી
કરીને રીંગણાં-કારેલાં
ખવડાવતી મારી મા
હવે મને ભાવતું શાક
જ બને એવી કાળજી
લેતી થઈ ગઈ છે.

મારા અસ્તવ્યસ્ત ચોપડા
માટે કાયમનો કકળાટ કરતી
એ હવે આખા રૂમમાં
વેરવિખેર સામાન જોઇને
અંદર ને અંદર જાણે
પોરસાતી રહે છે…

નાનીનાની વસ્તુ માટે
ભાવતાલ કરનારી
ને વ્યાજબી ભાવે ન મળે
તો એ વસ્તુ જતી કરનારી
મમ્મી હવે કોઇપણ રકઝક
કર્યા વગર મારા માટે જાણે
કે આખી બજાર ઉપાડી
લાવે છે..

હું જાગું એ પહેલા દુઃખતા
ગોઠણ પર શેક કરી લે છે,
ને પછી આખો દિવસ પગ
વાળીને બેસતી નથી..

મારા નીકળવાના દિવસે
આખા ઘરમાં ફરી વળે છે,
ને કેટલુંય મારા થેલામાં
ઠલવાતું જાય છે..

નવો કાંસકો,
મુખવાસની ડબ્બી,
પાપાને ગિફ્ટમાં મળેલ
બોલપેન…
સોમનાથનું નમન,
મહાલક્ષ્મી નું કંકુ
અને
રાંદલમાની રક્ષાપોટલી
પણ…,

છેલ્લે…

હું વામકુક્ષી કરવા
આડી પડું ત્યારે
૭૦ની ઉમ્મરેય એ
રસોડામાં જાય છે,
ને ખુદના હાથે બનાવેલા
થેપલાં ને સુખડી
મારા થેલામાં સહુથી ઉપર
મુકાય છે…

નથી આપતી તો બસ…,

*એની સેવા કરવાનો*
*મોકો*,

*આ ઉંમરે એને પડતી*
*તકલીફોની યાદી*,

અને

*સહન કરવી પડતી*
*એકલતા…!*

*Love you mummy*

માણસ મોબાઇલ થઈ ગયો

જરુર જેટલી જ લાગણી ઓ
રિચાર્જ કરતો થઇ ગયો,
ખરે ટાણે જ ઝીરો બેલેન્સ
દેખાડતો થઇ ગયો .
આ માણસ જાણે મોબાઇલ થઇ ગયો .

સામે કોણ છે એ જોઈ ને
સંબંધ રીસીવ કરતો થઇ ગયો
સ્વાર્થ ના ચશ્માં પહેરી મિત્રતાને પણ સ્વિચ ઓફ કરતો થઇ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઇલ થઇ ગયો .

આજે આઇડિયા તો કાલે એરટેલ
એમ ફાયદો જોઇ મિત્રો પણ બદલતો થઇ ગયો
હોય બરોડા માં અને છુ સુરત મા
એમ કહેતો થઇ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઇલ થઇ ગયો .

ઇનકમિંગ આઉટગોઇંગ ના ચક્કર મા
કુટુંબ ના કવરેજ ની બહાર થઇ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઇલ થઇ ગયો .

🌹☺🌹

આંસુ

બહાર આવતા આંસુ ને એક જ વાત નડી છે,

મારા હસવા કે રડવાની કોઈને ક્યાં કાંઈ પડી છે !

વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ

હક્ક થી વાત થઈ શકતી હતી ત્યાં please આવી ગયું છે,

અને આ શું ??? સાચા સબંધો માં પણ sorry હોય છે ???

ખબર જ નથી પડતી કે ફરજ માં thanks ક્યાંથી ????

માત્ર ને માત્ર બધા ને જેન્ટલમેન જ દેખાવું
છે, અને અગ્રેજી માં જ માસ્ટર થાવું છે.

પણ શું એના માટે માતૃભાષા નો ભોગ લેવો જરૂરી છે
મારે માત્ર એટલું જ જાણવું છે…

મોટા ને પણ કહેવાનું YOU, અને નાના માટે
પણ YOU ???

તો તો શું મોટાઈ છે આ ભાષાની ????

અરે આની કરતા તો સારી છે માતૃભાષા ગુજરાતી
સાંભળતા જ હૃદય મોજ માં આવી જાય છે.

જ્યાં માન અને સન્માન નો ભેદ તો દેખાય છે,
જ્યાં હૃદય થી આવકાર મળે છે અને,
છુટા પડતી વખતે આવજો નો આવકાર મળે
છે..
મને ગર્વ છે કે હું ગુજરાતી છું.!!
“વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ”

*valentine day!!*

પત્ની ના વાળ મા અચાનક ગજરો લગાવતાજ તેની આંખમાં ખીલતા પ્રીતનું ગુલાબ, એજ મારો *rose day!!*

પત્ની ને આમજ જીન્દગી ભર સાથ આપું એવી યાચના કરૂ, એજ મારો *propose day!!*

રસ્તા પર અનાથ છોકરાને ચોકલેટ આપીને હસાવુ, એજ મારો *chocolate day!!*

છોકરાઓને શા માટે જોઈએ બહાર નો ટેડી,
એક દિવસ ઘોડો બની હું જ બનીસ ટેડી,
એજ મારો *teddy day!!*

હું વચન આપું છું કે મા બાપ ને ક્યારેય આશ્રમ બતાવીસ નહીં, એજ મારો *promise day!!*

સાંજે થાકીને ઘરે અવતાજ છોકરાઓ મને ભેટી પઢે, એજ મારો *hug day!!*

રજાના દિવસે ભેગા મળી હસતાં રમતાં વિતાવેલો દિવસ, એજ મારો *valentine day!!*

મને મારા ભાગનું એક ટુકડો આકાશ આપો

MeenaDoshi ની પોસ્ટ પર થી સાભાર
રોઝ ડે, ચોકલેટ ડે અને કઇક કેટલાય ડે..
આવશે અને જશે
પણ સ્ત્રીને કોઇ પુછશે કે તે શું ઈચ્છે છે?

ના ઘુટણીયે પડીને ગુલાબ આપો,
ના મનગમતા લેખકની કિતાબ આપો,
ન જોઈએ રૂ જેવાં પોચકા રમકડાં
ન જોઈએ મધમીઠી શાયરીના ગતકડાં
હે પુરુષ..
જો આપવું જ છે …તો…
મને મારા ભાગનું
એક ટુકડો આકાશ આપો…
જયાં હું ઉડી શકું,
મન ભરીને વિહરી શકું,
હે પુરુષ…
એકમેકનાં પુરક આપણે
મૈત્રી ભર્યો બસ સાથ આપો…
એક વ્યક્તિ તણા અધિકાર આપો..
સ્ત્રી હવે પુરુષ સમકક્ષ,
સ્ત્રી હવે પુરુષથી ચાર કદમ આગળ,
ન શબ્દોના આવા ઠાલા હાર આપો
હે પુરુષ..
આંખોમાંથી ‘ કામ’ ના કાજળ કાઢી નાખો
અંદર છુપાયેલી લોલુપતાને બસ
એક હદમાં બાંધી રાખો…
આપવું જ છે…તો..
મને મારા ભાગનું
એક ટુકડો આકાશ આપો…🙏🙏

હે ઈશ્વર,! અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

એવી ખુમારીથી જીવ્યા છીએ કે કોઈના પર ડીપેન્ડન્ટ રહ્યા નથી.
વેન્ટીલેટર ઉપર પણ નહિ રહી શકીએ.

શરીરમાં પાંચ જગ્યાએ નળીઓ ભરાવેલી હોય અને ખાટલા પર પાથરેલી કોઈ જૂની કરચલીઓવાળી ચાદરની જેમ પડ્યા હોઈએ, ત્યારે નહિ મારતો.

મંદિરમાં સાંજ ટાણે દીવો કર્યો હોય અને કોઈ સુગંધી પવનની એક થપાટ સાથે
એ દીવો ઠરે, એવી રીતે અમને ઠારજે.
હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

પાનખર આવવાની રાહ જોઈને,
ડાળી ઉપર લટકી રહેલા શ્વાસ અમારાથી નહિ જોવાય
જેમની સાથે આખી જિંદગી વિતાવી છે, એ બધા લોકોને કેવી રીતે કહી શકશું ગૂડબાય ?

તું મૃત્યુને તૈયાર થતી પત્નીઓની જેમ મોકલતો નહિ, ‘આવું છું આવું છું’ કહીને અમારે ક્યાં સુધી રાહ જોવાની ?
તું મૃત્યુને ઘરમાં રહેલા કોઈ વડીલના આશીર્વાદની જેમ મોકલજે. ખબર પણ ન પડે અને વરસી જાય.

તેં જીવતર નામની ઘાત આપી છે, તો એ ઘાતમાંથી પણ તું જ ઉગારજે
હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

તારે દુવાઓ નથી જોઈતી ?
જીવ બચ્યા કરતા જીવ ગયાની,!!!!
તને વધારે દુવાઓ લાગશે.
કોઈપણ જાતની નોટીસ વગર,
આમ અચાનક તારા ઘરે આવીએ,
તો સાચું કહી દે ઈશ્વર, તને ફાવશે ?

સુખની યાદીમાં નામ ન રાખે તો કાંઈ નહિ, યમરાજની યાદી વખતે તો અમને સંભારજે
હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને, ત્યારે જ અમને મારજે.

-ડૉ. નિમિત્ત ઓઝા