ચાંદની ચાંદ સે હોતી હૈ

ચાંદની  ચાંદ સે   હોતી  હૈ,  સીતારો   સે   નહિ,

મુહોબ્બત   એક  સે  હોતી  હૈ  ,  હજારો   સે   નહી.

અમે ખોબો ભરી

અમે   ખોબો    ભરી રોયા  ,તો  ય   તમે  ના  પીગળ્યા ,

અમે    સોળે    શણગાર    સજીયા , તો યે   તમે   ના   રીઝ્યા ,

અમે   મનમુકી ને   હસ્યા ,તો  યે   તમે  ના  ફસ્યા,

અમે   મુશળધારે વરસ્યા ,   તોય   તમે  તો   તરસ્યા .

 

કરો દિલરુબા ને

કરો  દિલરુબા  ને   કંઈ  સજા   તો   રાગ   માં   કરજો,

કતલ   બુલબુલ   ની   કરો   તો   બાગ  માં   કરજો .

જે દિવસે જોશો

જે   દિવસે   જોશો    તમારી   જાત  ને  દર્પન   વીના,

તો   સમજજો   જીન્દગી   શરુ   થઇ   ગઈ   ઘર્ષણ  વીના .

મેરે પિયા

મેરે  પિયા  મૈ   કુછ  નહિ  જાનું ,

મૈ  તો   ચુપચાપ  ચાહ  રહી,

મેરે  પિયા  તુમ  કિતને   સુહાવન ,

તુમ   બરસો  જિમ   મેહા   સાવન ,

મૈ તો  ચુપ ચાપ   નાહ  રહી,

મેરે  પિયા   તુમ   અમર  સોહાગી ,

તુમ  પાયે   મૈ   બહુ   બડભાગી ,

મૈ   તો   પલપલ    બ્યાહ   રહી .

કઈ તરકીબ થી પથ્થર ની કેદ તોડી છે

કઈ તરકીબ   થી  પથ્થર  ની કેદ  તોડી  છે ,

કુંપળ  ની  પાસે  શું  કુમળી  કોઈ   હથોડી  છે,

તમારે  સાંજે   સામે  કિનારે   જવું  હોય  તો ,

વાતચીત ની  હલેસા  સભર  હોડી     છે ,

સમસ્ત   સૃષ્ટિ  રજત ની   બન્યા  નો દાવો  છે ,

હું   નથી  માનતો    આ    ચાંદ  તો  ગપોડી   છે ,

ગઝલ  કે  ગીત  ને   એ   વારાફરતી   પહેરે  છે ,

કવિ   ની   પાસે   શું   વસ્ત્રો   ની   બે   જ   જોડી   છે.

પાળિયા ની જેમ કાં ખોડે મને

પાળિયા  ની  જેમ  કાં  ખોડે  મને ,  રાખ  તું  હર્દય   જોડે  મને ,

બહાર થી  પુરેપુરો  અકબંધ  છુ ,કોઈ  ભીતર  માં  રહી  તોડે  મને ,

પહાડ  છુ  જીરવી   લઉં    ઘા , પાષાણ ના , કેટલા  ઝરણા  સતત  ફોડે  મને ,

તારી  પાસે  આવતો  સૌરભ  બની, શ્વાસ  માં  લે   કેમ   તરછોડે   મને ,

જાત માં  જાતે  થયો   છુ  કેદ  હું, કોણ  છોડાવે   અગર  છોડે  મને,

રસ્તો નહિ જડે તો રસ્તો કરી જવાના

રસ્તો   નહિ  જડે  તો   રસ્તો કરી   જવાના ,થોડા  અમે  મૂંઝાઈ  મન  માં   મારી  જવાના ,

નિજ  મસ્ત   બની   જીવન   પૂરું   કરી   જવાના ,બિંદુ  મહી  ડૂબી  ને  સિંધુ  તરી  જવાના,

કોણે   કહ્યું   કે  ખાલી   હાથે   મરી  જવાના,દુનિયા  થી  દીલ  ના  ચારે  છેડા ભરી  જવાના ,

છોને  ફર્યા  દિવસો , અમે  નથી  ડરી  જવાના ,  એ શું   કરી  શક્યા છે  એ  શું  કરી  જવાના,

મન  માં  વીચાર  શું  છે , અવિરામ   કાંઈ  દીપક નો  પ્રકાશ  આંધીઓ  માં  પણ  પાથરી  જવાના,

એક  આત્મબળ  અમારું  દુઃખ  માત્ર  ની  દવા  છે ,હર   જખ્મ  ને   નજર  થી  ટાંકા ભરી  જવાના ,

સ્વયં  વિકાસ  છીએ , સ્વયં  વિનાશ  છીએ,  સ્વયં  ખીલી જવાના ,  સ્વયં  ખરી  જવાના ,

સમજો  છો  શું  અમને , સ્વયં  પ્રકાશ  છીએ , દીપક  નથી  અમે  કે  ઠાર્યા ઠરી  જવાના ,

એ  કાળ  થાય  તે  કરી લે તું , થાય  તે  કરી લે ,ઈશ્વર  જેવો  ધણી  છે , થોડા  મરી જવાના ,

યાંત્રિક  છે   આ જમાનો , ફાવે  છે  વેગ  વાળા ,એ  યુગ  ગયા , વિચારી  પગલા  ભરી  જવાના,

દુનિયા  શું કામ  અમને  ખાલી   મિટાવી  રહી છે , આ  ખોળિયું   અમે  ખુદ  ખાલી   કરી   જવાના .

ખુશી કે સાથ દુનિયા મેં

ખુશી  કે   સાથ   દુનિયા  મેં   હઝારો   ગમ  ભી  હોતે   હૈ ,

જહાં   બજતી   હૈ   શહનાઈ  વહાં    માતમ   ભી   હોતે  હૈ .

જબ દો દીલ એક હોતે હૈ

જબ  દો  દીલ  એક  હોતે  હૈ ,કયામત  આ હી  જાતી  હૈ,

ખુદા  જબ  હુશ્ન  દેતા  હૈ ,  નજાકત  આ  હી   જાતી    હૈ.