કઈ તરકીબ થી પથ્થર ની કેદ તોડી છે

કઈ તરકીબ   થી  પથ્થર  ની કેદ  તોડી  છે ,

કુંપળ  ની  પાસે  શું  કુમળી  કોઈ   હથોડી  છે,

તમારે  સાંજે   સામે  કિનારે   જવું  હોય  તો ,

વાતચીત ની  હલેસા  સભર  હોડી     છે ,

સમસ્ત   સૃષ્ટિ  રજત ની   બન્યા  નો દાવો  છે ,

હું   નથી  માનતો    આ    ચાંદ  તો  ગપોડી   છે ,

ગઝલ  કે  ગીત  ને   એ   વારાફરતી   પહેરે  છે ,

કવિ   ની   પાસે   શું   વસ્ત્રો   ની   બે   જ   જોડી   છે.

પાળિયા ની જેમ કાં ખોડે મને

પાળિયા  ની  જેમ  કાં  ખોડે  મને ,  રાખ  તું  હર્દય   જોડે  મને ,

બહાર થી  પુરેપુરો  અકબંધ  છુ ,કોઈ  ભીતર  માં  રહી  તોડે  મને ,

પહાડ  છુ  જીરવી   લઉં    ઘા , પાષાણ ના , કેટલા  ઝરણા  સતત  ફોડે  મને ,

તારી  પાસે  આવતો  સૌરભ  બની, શ્વાસ  માં  લે   કેમ   તરછોડે   મને ,

જાત માં  જાતે  થયો   છુ  કેદ  હું, કોણ  છોડાવે   અગર  છોડે  મને,

રસ્તો નહિ જડે તો રસ્તો કરી જવાના

રસ્તો   નહિ  જડે  તો   રસ્તો કરી   જવાના ,થોડા  અમે  મૂંઝાઈ  મન  માં   મારી  જવાના ,

નિજ  મસ્ત   બની   જીવન   પૂરું   કરી   જવાના ,બિંદુ  મહી  ડૂબી  ને  સિંધુ  તરી  જવાના,

કોણે   કહ્યું   કે  ખાલી   હાથે   મરી  જવાના,દુનિયા  થી  દીલ  ના  ચારે  છેડા ભરી  જવાના ,

છોને  ફર્યા  દિવસો , અમે  નથી  ડરી  જવાના ,  એ શું   કરી  શક્યા છે  એ  શું  કરી  જવાના,

મન  માં  વીચાર  શું  છે , અવિરામ   કાંઈ  દીપક નો  પ્રકાશ  આંધીઓ  માં  પણ  પાથરી  જવાના,

એક  આત્મબળ  અમારું  દુઃખ  માત્ર  ની  દવા  છે ,હર   જખ્મ  ને   નજર  થી  ટાંકા ભરી  જવાના ,

સ્વયં  વિકાસ  છીએ , સ્વયં  વિનાશ  છીએ,  સ્વયં  ખીલી જવાના ,  સ્વયં  ખરી  જવાના ,

સમજો  છો  શું  અમને , સ્વયં  પ્રકાશ  છીએ , દીપક  નથી  અમે  કે  ઠાર્યા ઠરી  જવાના ,

એ  કાળ  થાય  તે  કરી લે તું , થાય  તે  કરી લે ,ઈશ્વર  જેવો  ધણી  છે , થોડા  મરી જવાના ,

યાંત્રિક  છે   આ જમાનો , ફાવે  છે  વેગ  વાળા ,એ  યુગ  ગયા , વિચારી  પગલા  ભરી  જવાના,

દુનિયા  શું કામ  અમને  ખાલી   મિટાવી  રહી છે , આ  ખોળિયું   અમે  ખુદ  ખાલી   કરી   જવાના .

ખુશી કે સાથ દુનિયા મેં

ખુશી  કે   સાથ   દુનિયા  મેં   હઝારો   ગમ  ભી  હોતે   હૈ ,

જહાં   બજતી   હૈ   શહનાઈ  વહાં    માતમ   ભી   હોતે  હૈ .

જબ દો દીલ એક હોતે હૈ

જબ  દો  દીલ  એક  હોતે  હૈ ,કયામત  આ હી  જાતી  હૈ,

ખુદા  જબ  હુશ્ન  દેતા  હૈ ,  નજાકત  આ  હી   જાતી    હૈ.

વલણ હું એકસરખું રાખું છું

વલણ  હું  એકસરખું   રાખું  છું,

આશા  નીરાશા માં ,

બરાબર  ભાગ  લઉં  છું  જીંદગી  ના ,

સૌ  તમાશા માં ,

સદા  જીતુ  છું  એવું કંઈ  નથી,

હારું છું  બહુધા  પણ,

નથી  હું  હારને  પલટાવા  દેતો,

તમાશા  માં .

સ્વમાની રહી ને

સ્વમાની   રહી  ને   જીવું  તો એ  મારી  લાજ  રહે,

જીવન  ના  અંત  સુધી  આનો  આ  મિજાજ   રહે,

મળી  છે  વાણી ને  વર્તન  ની મહેક   એવી કે ,

કહે  છે  સહુ પરિમલ  નું  ચમન  માં  રાજ  રહે.

ચમન માં અન્ય ને ના માન્ય હો

ચમન માં  અન્ય ને  ના માન્ય  હો,

ખુશ્બુ   ભલે  મારી,

સ્વમાની  ફૂલ   છું , મારા  સુધી  તો,

હું   સુવાસિત  છું .

હતું કેવું સંબંધો નું એ વળગણ

હતું  કેવું  સંબંધો  નું  એ વળગણ   યાદ  આવે  છે,

હતું  કેવું   સરળ  સીધું  એ  સગપણ   યાદ  આવે  છે ,

લઈને  ગોદ  માં  સાંજે  મને  માં   બેસતી  જ્યાં પર ,

એ  રસ્તા  ધૂળિયા ને  ઘર નું  આંગણ  યાદ   આવે  છે.

વૃક્ષ એકજ સેંકડો ફળ નું જાતન કરતુ રહ્યું

વૃક્ષ  એકજ સેંકડો ફળ નું  જતન   કરતુ  રહ્યું,

સેંકડો  ફળ થી  જતન  એક  વૃક્ષ  કેરું  ના  થયું ,

એમ  પોષે  છે   પિતા બે ચાર  પુત્રો ને  છતાં ,

સર્વ   પુત્રો થી જતન  એકજ  પિતા  નું  ના  થયું .