​ચાલને ફરી પાછા મળીએ,

ચાલને ફરી પાછા મળીએ,
થાક ઉતરી ગયો હોય તો

આ અલ્પિવરામ ને ખસેડીયે,
સફર હજુ લાંબી છે

પછી નહી પહોંચીએ,
લાગણી પર ચડેલી ધૂળને

આંસુઓ થી લૂછીએ,
ફરી એજ મસ્તી તોફાનના

હિંચકા પર ઝૂલીએ,
મનભેદને નેવૈ મૂકી

મનમેળને સ્વીકારીએ,
એકબીજાની ભૂલને

સ્નેહની હૂંફથી સૂધારીઐ,
વટે ચડેલી વાતને

વ્હાલથી વધાવીએ,
ચાલને ફરી પાછા મળીએ.

એક મા ના અંતર ના ઉદગાર

पिघलती रही में हर पल

    ——————-

हर पल में पिघलती रही,

खुद जल जल सबको उजाला देती रही,

           में पिघलती रही…………

हर साल मेरे जलने पर ,

बुझाने के लिए हवा देते रहे,

ना समझ में समजती ,

मेरी ये जलन देख नही पाते है,

पता न था जरुरत पर ,

फिरसे मुझे तो जलना है,

पर खुशी से में तो जलती रही,

उन्हें उजाला देने के लिए ,

        में पिघलती रही……………

जीवन पूरा होता गया ,

जीने की उम्र ख़त्म होती चली ,

लगा जब में कुछ काम की नहीं ,

रख दी गई घर के एक कोने में ,

हर वक़्त अहेसास कराया गया ,

अब ये कुछ काम की नहीं ,

        में पिघलती रही ………….

अचानक फिर मेरी याद आइ ,

ख़ुश होकर दीवानी में जी उठी ,

उनके बच्चों के में काम आइ , 

घिसती रही उनके बच्चों के बेग को ,

ताकि वो सरलता से चल सखे ,

       में पिघलती रही………..

पता न चला कब घिस घिस चूर चूर हुई 

अचानक आह!!! फिर कोने में फेंक दी ,

अब तो राह देखू बनाने वाले तेरी ,

कब मूँजें तू नवजीवन दे ,

पर अब में जलूँ तो तेरे लिए ,

जहाँ पिघल ने में उजाला देने में ,

जीवन हो जाए मेरा सफल ।

        में पिघलती रही ………..
                      Jignasa

બાકી રહી ગયુ

ખુદની સાથે  મળવાનું બાકી રહી ગયું,

ભીતર તરફ વળવાનું બાકી રહી ગયું !
ટીકા કરતો રહ્યો હું હંમેશા અન્યની,

અને ખુદને પરખવાનું બાકી રહી ગયું !
દૂરના સંબંધોમાં વ્યસ્ત રહ્યો સદા,

નિકટના સાથે ભળવાનું બાકી રહી ગયું!
કાબાથી કાશી સુધી પથ્થર પૂજ્યા કર્યા,

અને , ઈશ્વરને ઓળખાવાનું બાકી રહી ગયું!
ગણ્યા કર્યા પેલા  મુઠ્ઠીભર સિક્કા વ્યર્થ,

અને પેલું સુખ ગણવાનું બાકી રહી ગયું !  
બે થોથા ભણી લીધા ને હુંશિયાર થઇ ગયો,

પણ,  જ્ઞાન સમજવાનું   બાકી રહી ગયું  !
ઝપાટાભેર વહી રહી આ જિંદગી 

અને સાલું, આ જીવવાનું તો બાકી રહી ગયું !

​હ્રદય છલકાઇને મારું તમારો પ્યાર માંગે છે,

હ્રદય છલકાઇને મારું તમારો પ્યાર માંગે છે,

ભરેલા જામ જાણે ખુદ હવે પીનાર માંગે છે…
ન વર્તન જો ગમે મારું તો તું વ્યવહાર રહેવા દે,

જમાના કેમ તું હાથે કરી તકરાર માંગે છે…
ખરે છે રોજ તારાઓ ભલા શાને ગગનમાંથી,

મુલાયમ કોણ એવો નિત્યનો શણગાર માંગે છે…
સહારો આંસુઓનો પણ હવે ‘કૈલાસ’ ક્યાં બાકી,

રુદનના કારણો દુનિયા ખુલાસા વાર માંગે 

    –  કૈલાસ પંડીત

શબ્દ એક શોધો ત્યાં સંહિતા નીકળે,

​. 

રાધે રાધે 
શબ્દ એક શોધો ત્યાં સંહિતા નીકળે,

કુવો ખોદો તો આખી સરિતા નીકળે.
જો જનક જેવા આવીને હળ હાંકે

તો હજી આ ધરતીમાંથી સીતા નીકળે,
હજી ધબકે છે કયાંક લક્ષ્મણ રેખા

કે રાવણ જેવા ત્યાંથી બીતા-બીતા નીકળે.
છે કાલિદાસ ને, ભોજના ખંડેરો

જરીક ખોંતરો ત્યાં કવિતા નીકળે,
સાવ અલગ જ તાસીર છે આ ગુજરાત ભૂમિની

કે મહાભારત વાવો તો ગીતા નીકળે.

અસ્ત  વ્યસ્ત

​સૌ પોતપોતાના સેલ   ફોનમા વ્યસ્ત છે,

જીવન  આમજ  નેટ મા અસ્ત  વ્યસ્ત  છે.
ખીલેલી કુદરત ને  જોવા  સમય નથી ,

ઈશ્વરે બનાવેલી દુનિયા  કેવી મસ્ત  છે . 
ક્યાં  જોઈ શકાય છે  કોઈનો ચહેરો નીરખીને ?

ચહેરા પર બુકાની નો  જબ્બર બંદોબસ્ત છે ..
પ્રદુષણ નો  પ્રકોપ જોયો  આજે તારા શહેરમાં , 

ચન્દ્ર  જેવો ચન્દ્ર  પ્રદુષણ થી રોગ ગ્રસ્ત છે .
ફેસબુક અને વોટ્સ એપ દુરી વધારી  છે   એવી  ,

જુઓ  ફેમીલી  આખું   નેટ મા અસ્ત  વ્યસ્ત  છે.

વોટસઅપ મિત્ર સંગીતા કીનારીવાલા એ મોકલાવેલી સુંદર ગઝલ આપ સૌ વાચક મિત્રો સાથે શેર કરુ છુ.આશા છે આપ સૌ ને પણ ગમશે.

કોણ તારુ,કોણ મારુ છોડ ને!

​કોણ તારું, કોણ મારું છોડ ને !

એકલા છે દોડવાનું, દોડ ને !!
જ્યાં ટકોરા મારવાનું વ્યર્થ છે;

કામ લે હિંમતથી, તાળું તોડ ને !!
રોજ જે ચહેરો સતત જોવો ગમે;

અાઈના પર એજ ચહેરો ચોડ ને !!
કેટલા ભેગા થયેલા છે સ્મરણ ?

તું સમયનો સ્હેજ ગલ્લો ફોડ ને !!
લે, હવે વધસ્તંભ પર આવી ઊભા !

હોય એટલાં ખીલ્લાં તું ખોડ ને !!
ત્યાં નિરંતર ઈશ વસતો હોય છે;

તું હ્દય સાથે હ્રદય ને જોડ ને !!
– હિમલ પંડ્યા ‘પાર્થ’

જાળવી ને ચાલવા નુંરાખવુ     અજ્ઞાત

​જાળવીને ‘ચાલવાનું’ રાખવું,

સાવ ભીતર ‘મ્હાલવાનું’ રાખવું!!
હાથ ફેલાવી કશું ના ‘માંગવું’,

બે’ક મુઠ્ઠી ‘આલવાનું’ રાખવું !!
‘થાકવા’ લાગે ચરણ જો ચાલતા,

હાથ ‘ગમતો’ ઝાલવાનું રાખવું !!
થઈ શકે ‘સરભર’ કદી ના એટલી,

ખોટ થઈને ‘સાલવાનું’ રાખવ.ું !!
‘પુષ્પ’ થઈને ‘મ્હેકવું’ ચારે તરફ,

‘વ્રુક્ષ’ માફક ‘ફાલવાનું’ રાખવું !!    
      

                    અજ્ઞાત

ચર્ચા

કરે કોઈ જીત ની ચર્ચા ,કરે કોઈ હાર ની ચર્ચા

રમત તો થઇ પૂરી બાકી રહી બેકારની ચર્ચા.
ભૂખે મરતાઓને કહી દો , જરા થોભે ને રાહ જોવે –

હજુ ચાલે છે એ પ્રશ્નો ઉપર સરકારની ચર્ચા !
હતો, જે ભાર માથા પર એ નો’તું થાક નું કારણ-

ગયા થાકી હકીકત માં કરી એ ભારની ચર્ચા.
જીવનભરની કમાણીને ગુમાવીને હું બેઠો’ તો –

તમે આવીને છેડી ત્યાં જીવનના સારની ચર્ચા.
ગરીબી જો હટી જાશે , તો નેતાઓનું શું થાશે?

પછી કરશે અહીં કોના ભલા – ઉદ્ધાર ની ચર્ચા.
વહે છે ખૂન જ્ખ્મોથી  અને એ જખ્મીઓ સામે,

અમે કરતા રહ્યા ‘કાયમ’ ફક્ત ઉપચારની ચર્ચા.
-કાયમ હઝારી

મોરબી

હ્રદય તૂટી ગયું છે પણ હ્રદય ધબકાર બાકી છે -અમૃત ઘાયલ

હ્રદય તૂટી ગયું છે પણ હ્રદય-ધબકાર બાકી છે,
ભલે થઈ વારતા પૂરી પરંતુ સાર બાકી છે.

તમે છેડી તો જુઓ સહેજ મુજ ખંડિત હ્રદય-વીણા,
તૂટેલા તાર માંહે પણ કંઈ ઝણકાર બાકી છે.

ગમે ત્યારે જીવનમાં નવજીવન લાવી શકું છું હું,
હજુ તો લોહીમાં મારા જીવન-ધબકાર બાકી છે.

મહત્તા છે જીવનને સંકટોથી પાર કરવામાં,
ભલે તોફાન બાકી છે, ભલે મઝધાર બાકી છે.

મને જો કળ વળી તો વિશ્વ જોશે ઉડ્ડયન મારું,
ફફડતી પાંખમાં મુજ શક્તિનો ભંડાર બાકી છે.

જવાનીના પૂરા બે શ્વાસ પણ લીધા છે કયાં ‘ઘાયલ’,
હજુ કંઈ ત્યાગ બાકી છે, હજુ સ્વીકાર બાકી છે.
-અમૃત ‘ઘાયલ’